THE IMPORTANCE OF MUSIC IN CHILDREN'S LIVES چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه, 28 آذر 1391 ساعت 08:59

 

چه شما اهل موسیقی باشید چه نه، می­توانید به زندگی ِ کودکتان موسیقی را اضافه کنید. تجربیات نشان داده که موسیقی ذهن کودکان را قوی میکند و توانایی به خاطر سپردنشان را افزایش می­دهد.

لیست زیر نمونه ای از راه کارهایی است که شما می­توانید برای اضافه کردن موسیقی به زندگی کودکانتان انجام دهید:

  1. موسیقی های مختلفی را در زمان بازی  او در پس زمینه پخش کنید.
  2. کودکانتان را به حرکت با ضرباهنگ موسیقی تشویق کنید.
  3. نحوه ی آموختن سازهای ساده ای همچون هارمونیکا(ساز دهنی) را به وی نشان دهید.
  4. به او نشان دهید که چگونه میتواند خود یک ساز ساده مثل ماراکاس یا طبل بسازد.
  5. ترانه های  ساده ای را مثل" عمو زنجیر باف" , " طبل بزرگم" را به او یاد دهید.
  6. به او نشان دهید که چگونه میتواند با دست زدن و تقه زدن روی میز ضرب موسیقی را نگه دارد.
  7. به او کمک کنید که ترانه ای را با جایگزین کردن کلمات جدید روی یک ملودی ِ آشنا بسازد.
  8. با او راجع به تند یا کند بود موسیقی  و بلند یا کم بودن صدا  بحث کنید.
  9. بچه ها باید با موسیقی طرحی را بکشند و روی کاغذ بگویند که موسیقی برایشان چه مفهومی دارد.
  10. به کودکانتان آموزش دهید چگونه یک صدا را تقلید کنند.(با زمزمه کردن و تقلید صدا با زبان بسته)
  11. یک ترانه ی آشنا بخوانید و از او بخواهید  قافیه های پایانی را او بخواند.

By Jean Warren

 
گروهی که 12 ساعت بی‌وقفه نواخت چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه, 28 آذر 1391 ساعت 08:58

جمشید مرادیان از کنسرت موسیقی مدرن "12" گفت

گروه موسیقی "یارآوا" در تاریخ 2012/12/12 با همراهی اکستری بزرگ سازهای خود را کوک کردند و برای 12 ساعت بی‌وقفه نواختند.

به گزارش خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این گروه به رهبری نوید ابیضی، مهدی جلالی و فرشاد شعبانی و براساس طرح و قطعه‌ای از مهدی جلالی کنسرت موسیقی مدرن "12" را به شکلی متفاوت برپا کردند و جمشید مرادیان هنرمند مجسمه‌ساز به همین بهانه در یادداشتی از این اجرا و ویژگی‌های آن می‌گوید.

مرادیان در آغاز این نوشته آورده است: « فصول بی بازگشت تاریخ و اسطوره ی "12.12.12 " یعنی یگانه روز تاریخ بشریت که دیگر هیچ گاه آفتابش سرنخواهد زد، بدست مهدی جلالی و گروهش "یار آوا" به جاودانگی موسیقی گره خورد و اگر از دوران قهرمانی و جاودانگی و شوالیه‌گری عبور نکرده بودیم، جا داشت این تلاش بر عرصه ی تاریخ بشری ثبت شود و حتی اگر در اینجا و اکنون نبودیم، ملت‌های دیگر بر این تلاش هوشمندانه ارجی درخور می‌نهادند.

مهدی جلالی تاریخ را به چنگ می‌گیرد و با فراهم کردن گروهی بزرگ از هنرمندان، کاری یگانه می‌کند. کنسرتی بزرگ نوشته می‌شود؛ مدرن و معنا گریز. تفکر برانگیز و هیجان آور. گام انتخابی قابلیت انتقال همه جایی دارد.

کلاسیسیم زنده در زمان حال جامعه‌ای سنتی در چنگ توانای سولیست‌ها، عنان مدرنیسم رها در ارکستر را بدست می‌گیرد و هر آنچه گوناگونی و ضربان تند ارکستر می‌نوازد، در دستان سولیست‌های توانا به بندی ساختارگرا منتهی می‌گردد و در این تضاد کیبوردها و پیانو، فوگ های باخ را به ذهن متبادر می‌کنند. غم به گل نشستگی آرزوهای انسان فرهیخته که در اوضاع کنونی می‌رود تا پایان خود را به پایان سال گره زند.

مرادیان در بخش دیگری از این یادداشت نوشته است: « نگاه کاریزمایی بر اعداد؛ تداخل هشت‌ها و چهارها و دوازده‌ها، از اعداد آشنایی زدایی می‌کند و رمز گونگی ایجاد می‌شود و این ناآشنایی مکاشفه را در برابر مخاطب قرار می‌دهد. پروسه ی اجرا نیز بی‌همتاست؛ رودی جاری که 12 ساعت بر زندگی مخاطب شیرین و مواج و بی‌پایان می‌گذرد و سازمانی پیچیده دارد.

گاه که به مداقه می‌نشینی برای کشف، کشفی که هرگز بدست نمی‌آید چون وجود ندارد. اما هست، چشم که باز می‌کنی همه چیز تغییر کرده است. آب دیگر آن آب نیست، بستر شسته شده و توی شنونده هم دیگر تو نیستی.حالا با تلاش باید بدوی تا ضرب آهنگ ناگهان متولد شده را با ضربان قلب خود همساز کنی.

نحوه  ی بکارگیری ادوات و آلات و سازها هم هیچ شباهتی به ذهنیتت ندارند و شکل جدید با محتوای خود چنان تنیده شده که هاج و واج برجایت می‌گذارند.

می‌مسیس (محاکات) استادانه در جای جای کنسرت بسیاری سرشناسان موسیقی قدیم و جدید ایران و جهان را به تو می‌نمایانند و با یقین براینکه این اشاره هیچ ربطی به تقلید ندارد.»

این هنرمند مجمسه‌ساز نوشته ی خود را اینگونه پایان داده است:« میزانسن‌های در نظر گرفته شده اما داستانی جدا دارند. افرادی مدام در رفت و آمد و جابجایی خود و وسائل اجرا هستند. گروهی ثابت اما متحرکند و گروهی دیگر متحرک و ثابت هستند.

خود رهبر ارکستر هم در حرکت و تغییراست.

از اولین قطعه که توسط مهدی جلالی اجرا می‌شود تا قطعات واپسین شب، جلالی هم دیگر خودش نیست یا حالا دیگر خودش است و تشخیص این هم به این سادگی بدست نمی‌آید.

بروز این موسیقی در سرزمین من، نوید پیروزی بر دگم‌های این عرصه را همراه دارد، تلاشی متفاوت با جانی تازه که از جان‌های جوان سیراب می‌شود، افکاری نو و رهایی طلب در حصارهای هزاران ساله...»

 
روایتی از یک قطعه ی موسیقی 12 ساعته با همراهی ارکستر چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه, 28 آذر 1391 ساعت 08:54

گروه موسیقی "یارآوا" درتاریخ 12/12/2012 یک قطعه ی موسیقی 12 ساعته را با عنوان "دوازده" به روی صحنه‌ی اجرا برد.

مهدی جلالی در این‌ باره به خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، توضیح داد: این کنسرت موسیقی مدرن 22 آذرماه مصادف با 12دسامبر در آموزشگاه موسیقی "هنگام" اجرا شد و دلیلش هم این بود که اجاره ی یک سالن کنسرت، برای 12 ساعت اجرای بدون وقفه برایمان مقدور نبود.

رهبر ارکستر "یارآوا" ادامه داد: اجرای این قطعه ی موسیقی از ساعت 12 ظهر آغاز شد و مخاطب تا 12 شب آزاد بود، هر زمانی که دوست دارد به سالن بیاید و قطعه را گوش کند. برای مثال تعدادی از مخاطبان برای استراحت به بیرون از سالن می‌رفتند و دوباره باز می‌گشتند و این در حالی بود که در هیچ موومانی با فضای تکراری مواجه نمی‌شدند.

او اضافه کرد: اجرای این قطعه با همراهی یک ارکستر پرحجم میسر بود اما تمام نوازندگان هم‌زمان روی صحنه حضور نداشتند بلکه نوازندگان با تقسیم زمانی 20 تا 24 دقیقه‌ای جا به جا می‌شدند و بنده بیشتر ازهمه یعنی به مدت 8 ساعت روی صحنه حضور داشتم.

جلالی با بیان اینکه از سال 88 تا امسال در زمانی که تاریخ میلادی یا شمسی دارای اعداد مشترک می‌شد، به ساخت قطعه ی موسیقی اقدام کرده‌است، اظهار کرد: سال گذشته یعنی 11/11/ 2011 نیز قطعه‌ای 11ساعته را با اشاره به  آثار 11 آهنگساز مورد علاقه‌ام که در ژانر مشترکی فعالیت موسیقی می‌کنند، اجرا کردیم که همگی مدرنیست بودند و هر ساعت اجرا را به یک‌نفر از آن‌ها اختصاص دادم.

این آهنگساز درباره ی فضای قطعه موسیقی "دوازده" نیز گفت: قطعه ی "دوازده" را بر اساس هنر 12 سولیست پیش بردم که هر ساعت به اجرای یک سولیست اختصاص داشت و سولیست‌ها به نوعی با ارکستر گفتگو می‌کردند که شامل اجرای چند کنسرتینو بود.

او از سارا طرابادی(کلارینت)، حسین مقیمی(سنتور)، اردشیر جفره(پرکاشن)، رسام لردکانی(گیتار)، محمد زندکریم‌خانی(تنبور)، محمدرضا قربانی(گیتار الکتریک)، شقایق صادقیان(فلوت)، محمد امید سراج‌الدینی(دیوان)، مهرداد غلامی(پیکولو)، حامد زند کریم‌خانی(سه‌تار)، فرید مرصعی(ویلن) و پریسا گلشن(پیانو) به عنوان سولیست‌هایی یاد کرد که او را در این اجرا همراهی کردند.

مهدی جلالی همچنین گفت: با اینکه اجرا 12 ساعت طول کشید اما استقبال مخاطبان به قدری بود که صندلی‌های سالن طی این چند ساعت خالی نماند

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 بعدی > انتها >>

صفحه 5 از 6